Przez ponad 70 lat Ferrari stworzyło jedno z najpiękniejszych aut, jakie można sobie wyobrazić. Oto hołd dla niektórych z najbardziej znaczących przykładów.

Od samego początku etos samochodów sportowych Enzo Ferrari obejmował modele, którymi można stylowo pojechać na tor, ścigać się na nim, a następnie odwieźć do domu. Był to styl samochodu, który we Włoszech od lat trzydziestych XX wieku był określany jako berlinetta, dwudrzwiowe coupé z dwoma siedzeniami i mocnym, sportowym silnikiem, który równie dobrze sprawdzał się na drodze lub na trasie.

Jeden z najwcześniejszych egzemplarzy Ferrari berlinetta wygrał dokładnie wyścig w 1948 roku. Allemano coupé 166 S był napędzany 2-litrowym silnikiem V12, który był w stanie rozpędzić samochód do oszałamiającej prędkości 105 mil na godzinę. Jednak dopiero później, w 1956 roku, Enzo Ferrari postanowił uczynić z tej nazwy oficjalne oznaczenie modelu i tak narodziła się 250 GT Berlinetta.Ferrari stworzyło własny termin Berlinetta przez wiele dziesięcioleci, z kilkoma oszałamiającymi przykładami, w tym kultowymi 512 BB, 296 GTB i 348 TB.

W 1962 roku Maranello ponownie użył tej nazwy, tym razem w modelu, który oznaczał wyraźne odejście od sportowych konotacji wcześniejszych modeli w kierunku bardziej luksusowych wrażeń dla właściciela, z drobniejszym wyposażeniem. Zaprojektowane przez Pininfarinę Ferrari 250 GT Berlinetta lusso zostało natychmiast uznane za jeden z najpiękniejszych samochodów na świecie i pożądane zarówno przez gwiazdy filmowe, jak i ikony rocka.

W kolejnych modelach nazwa Berlinetta znalazła się w akronimie, który stał się normą dla drogowych samochodów sportowych Ferrari, od 275 GTB z 1964 roku, aż po najnowsze coupé, 296 GTB, co oznacza Gran Turismo Berlinetta.

Było kilka wyjątków od tej filozofii nazewnictwa, pierwszy pojawił się w 1971 roku wraz z odsłonięciem 365 GT4 BB, gdzie BB rzekomo oznaczało Berlinetta Boxer. Model 365 GT4 BB był wyposażony w 4,4-litrowy silnik V12 obracający się o 180 stopni, przy czym BB odnosiło się do dwóch rzędów sześciu cylindrów tworzących „płaski” silnik V12, podobny do tych, które można było znaleźć w ówczesnych samochodach Scuderia Ferrari. Zmiana się opłaciła: 365 GT4 BB był pierwszym samochodem drogowym Ferrari, który osiągnął prędkość 300 km/h (186 mph).F12berlinetta była prawdziwą rewolucją, gdy Ferrari wypuściło ją w 2012 roku. Najszybszy samochód, jaki kiedykolwiek wyłonił się z Maranello, przesunął granice aerodynamiki i otrzymał entuzjastyczne recenzje

W latach 80. obok natychmiast rozpoznawalnych Testarossy i F40 model 328 GTB został zastąpiony modelem 348 TB, gdzie „t” odnosiło się do poprzecznej skrzyni biegów, a „b” ponownie do berlinetty. Następnie, w 1997 roku, marka zaprezentowała F355 F1 Berlinetta z elektrohydraulicznie uruchamianą manualną skrzynią biegów, wywodzącą się bezpośrednio z samochodów Formuły 1 firmy, wykorzystującą łopatki za kierownicą, aby umożliwić szybsze zmiany. Model odniósł ogromny sukces, jego silnik V8 o pojemności 3,5 litra i mocy 380 KM pozwalał na osiągnięcie maksymalnej prędkości 283 mil na godzinę i przyspieszenia od 0 do 100 mil na godzinę w 4,7 sekundy.

Pseudonim berlinetta powrócił do nazwy 12-cylindrowego modelu wraz z modelem F12berlinetta z 2012 r., który zachwycił entuzjastów na całym świecie swoją stylistyką i mocą. Silnik V12 o pojemności 6262 cm3 z bezpośrednim wtryskiem czynił go najszybszym i najmocniejszym seryjnie produkowanym samochodem tej marki, z czasem rozpędzania się od 0 do 100 km/h w zaledwie 3,1 sekundy i przerażającą prędkością maksymalną 211 km/h.

F12berlinetta wyznaczył nowe standardy w dziedzinie aerodynamiki, zastosował 12 różnych stopów metali w celu zmniejszenia masy i wydobył z silnika moc 740 KM. Reakcja światowej prasy była jednogłośna: „Zaskakujące”, „Ekscytujące” i „całkowity triumf” to tylko niektóre z pochwał skierowanych pod adresem samochodu.

Ostatni rozdział w dotychczasowej historii berlinetty nastąpił w 2021 roku wraz z wprowadzeniem 296 GTB z silnikiem umieszczonym centralnie z tyłu. Dzięki innowacyjnemu 3-litrowemu, hybrydowemu układowi napędowemu V6 typu plug-in, generującemu potężną jednostkę 830cv, jest to najodpowiedniejszy następca niezwykle udanej linii krwi berlinetty z silnikiem V8, która rozpoczęła się w 1975 roku wraz z wprowadzeniem 308 GTB. Dziedzictwo berlinetta żyje i ma się dobrze.

Tekst: Joanna Symeryak  zdjęcia: mat.prasowe